Geçtiğimiz ay içerisinde İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ)'den bir davet almıştım. Bu nazik daveti gönderen Uzay Mühendisliği Bölüm Başkanı değerli büyüğüm Sayın Prof.Dr. A.Rüstem ASLAN beydi. Yazıda özetle; İTÜpSAT-1 uydumuzun yörüngedeki birinci yılı etkinliği dolayısıyla, 10-14 Ekim 2011 tarihleri arasında İTÜ Uzay Sistemleri Tasarım ve Test Laboratuvarı (USTTL)'nda yapılacak bir etkinlikten bahsediliyordu. Uydu tasarım, sanal gerçekçilik laboratuvarları, bazı özel alanların gezilmesi ve anlatılması, proje ekibi ile tanışma derken gerisini okumadan yerimden sıçramıştım. Beni en çok heyecanlandıran ise, İTÜpSAT-1'in ikizinin de orada olmasıydı.

Üyesi olduğum TAMSAT-Genç Takımının "Yer'e Yakın Uzay Projesi (GENÇSAT / YUG-19)" kapsamında kullanmayı düşündüğümüz faydalı yük paraşütlerini bugün deneme imkanı bulduk. Paraşüt sistemi bizim için en önemli unsurlardan biriydi çünkü yükümüzün 27.000 metreden sağlıklı bir şekilde inişi buna bağlı. Takım arkadaşlarımca tyvek kumaştan tasarlanıp dikilen iki değişik paraşüt ile yaptığmız çalışma sonunda hangisinin kullanılacağına karar verdik. En: This video contains the first tests of useful payload and parachute which are belong to TAMSAT-Young Team's Near Space Project (YoungSat / YUG-19).

Üyesi olduğum TAMSAT-Genç Takımı olarak bilim ağırlıklı çalışmalarımız yanında bilim insanlarını da yakından tanımaya çalışıyoruz.TAMSAT-Bilim'de bu kez bir başka bilim insanı ile yapılan söyleşiye yer verildi. Okuyucularımıza Hollanda – Leiden Üniversitesi’nde astrofizik alanında çalışmalar yapan ve aynı zamanda TAMSAT üyesi bir radyo astronomu ve çalışmalarını tanıtmak istedik. Konumuz; genel hatları ile radyo astronomi ve astronomlar. Söyleşimizin konuğu ise sayın Umut A. YILDIZ. Konuyla ilgili bir çok merak edilene ışık tutacağını düşündüğümüz keyifli söyleşinin tamamına buradan ulaşabilirsiniz.

Aileden birinin eksik kaldığı ve ayrı olarak geçirdiğimiz bir bayramın daha ilk günü bugün. Önceleri hep babiş gelemezdi, hep onu beklerdik. Ev kocaman da olsa küçücük de olsa bir başka boş gelirdi. Bayram sabahları uyandığımda heyecanla evin içinde onu arardım, bulamazdım. Akşam üzeri diğer çocuklar kapımızın önünden babaları ile el ele geçerlerken ben hep annemin "merak etme o da gelecek" sözleriyle avundum. Bazen son gün yetişirdi, bazen hiç.