Uzakta ise sevdiğin, saydığın, değer ve önem addettiğin kişi; önemi yok nasıl ulaştığının. Ha bir telefonla kutlamışsın, ha arayıp bir mesaj ile. Aradaki tek fark diğerinde sesini duyabiliyor olman... hepsi bu. Ne bir gerçek sarılma, ne kokusunu içine çekebilme, ne de gülüşünü görebilme ne de gözlerinin içine bakabilme. O nedenle bugün babalar gününde kutlayacak bir babamız olmasa da hayatta, bir iki satır da olsa anmak gerek.

Birini 6 yaşında, diğerini ne acı ki babalar gününde hastalığını öğrenip yitirdiğimiz, bu gün daha çok özlediğimiz, ihtiyaç duyduğumuz, yokluğunu hissettiğimiz iki değerli insanın... babalarımızın ve tüm babaların babalar günü kutlu olsun. Kaybedilmeden değeri anlaşılmıyor hiç bir sevginin ve varlığın. Çocuklarımızın, çocuklarınızın neş'eli seslerini hep duymak dileklerimizle. Tülin & Ruha