Böyle bitmemeliydi Sadık! Gideli daha bir kaç gün olmuştu oralara. Ailenden sevdiklerinden uzak vatan deyip gittiğin topraklara. Hani hep derler ya "Vatan mezvzubahis ise gerisi teferruattır", vatandı sonuçta neresi olduğunun, aç ya da susuz olduğunun bir önemi yoktu. Yemin ettiğin güne hep sadık kalararak devam ettiğin şerefli meslek yaşama ve bizlere Mardin'den gelen acı haberle veda ettin. Seni bizden ailenden ve sevdiklerinden o hain ve kalleş pusu hiç beklemediğimiz bir anda ayırıverdi. Ey dost, baba ocağın Gaziantep kadar şimdi bizim de içimiz yanıyor bilesin. Ve yine bilesin ve and olsun ki, hiç bir insani şarta uymayan, hain kelimesinin bile kifayetsiz kaldığı olayda akan kanın öcü alınacak. Bu bizim için artık adı konulmamış bir kan davasıdır. Ama Mardin'de ama Tunceli'de ama başka bir yerde, içimizdeki kin durana kadar, son dağdaki itin leşini kargalara yem edene kadar bu devam edecek. Bakma sen sur dibinde havlayan köpeklerin sevincine, bakma sen İmralı'daki itin ve ona kemik atanların gülümsemelerine, devletine milletine hainlik edenler arazide iseler kurşuna, şehirde iseler darağacının ipliğine sıra sıra dizilecekler, dağdaki her itin anası da bizim analarımızın yaşadığı acıyı yaşayacak. Toprağınız bol, mekanınız Cennet olsun, rahat uyuyun, Sadık, Erhan ve Ali...