Nisan 1992 yılı

Bosna'nın kuzeydoğusunda Zvornik kasabası akşam saatleri.

-"Bir bardak su getir bana .. kahretsin, kime diyorum ben ya, bak hiç duyuyor mu beni?"

-"Tamaaaam! şimdi getiriyorum biraz sabır".

Bileklerine kadar köpük içindeki elindeki tabağı artık ılımış olan suyun içine bıraktı. Ardından bakır maşrapanın dibindeki suyu eline dökerek, önlüğü ile ellerini kuruladı.

Odada; cam kenarında dışarı seyreden yaşlı kadının hemen yanındaki sürahiden bir bardak su doldurarak ona uzattı. Kadın sudan bir iki damla almıştı ki, yüzünde meymenetsiz bir tavırla genç kadına bakıp bardağı uzattı. Ne bir tebessüm ne bir teşekkür.

Sustu genç kadın. Başını öne eğip mutfağa doğru iki adım atmıştı daha. Mutfak penceresi şiddetli bir sesle parçalandı.

[devam edecek)